Waarom dit mag

Bijna niemand denkt hieraan. En als het wel opkomt, komt er meteen een stemmetje achteraan: doe je dat wel? Is dat niet raar? Wat vinden de anderen ervan?

Snap ik. Zo stond ik daar vroeger ook in.

Maar dit is wat er gebeurt op zo'n dag. Je staat er middenin. Je regelt, je bedankt, je houdt je staande. Je broer houdt een speech waarvan je achteraf niet meer weet wat hij precies zei. Er komen mensen die je in geen jaren zag. Iemand legt een hand op je schouder en je weet later niet meer wie. Er wordt gehuild en er wordt gelachen om een verhaal dat je nu al niet meer helemaal kunt navertellen.

Er gaat zoveel aan je voorbij. Niet omdat je niet oplet, maar omdat je er niet kúnt zijn op de manier waarop je er normaal bent. Je hoofd doet iets anders die dag.

En dan is het voorbij. De kaarten gaan in een doos, de bloemen verdrogen, en wat je overhoudt zijn flarden.

Wat beelden daaraan doen

Ze geven je die dag terug. Niet het verdriet, dat weet je nog wel. Maar alles eromheen. Hoeveel mensen er waren. Hoe jullie elkaar vasthielden. Dat je zusje tijdens de speech naar haar handen zat te kijken. Hoe vol die ruimte was, en waarmee.

Met liefde, meestal. Daar kijk je later naar terug.

Voor wie dit is

Voor iedereen, eerlijk gezegd. Niet alleen voor wie er lang op heeft kunnen voorbereiden. Juist ook voor wie het overkwam zonder enige waarschuwing.

En het hoeft niet groot te zijn. Soms is het de hele dag, van thuis tot aan het graf. Soms is het alleen dat laatste uur samen, voordat de kist dichtgaat.

Wat jij nodig hebt, bepaal jij.

En wat vinden de anderen ervan?

Daar loopt het meestal op vast. Niet op de prijs, niet op de twijfel over mij. Maar op die ene oom die er vast wat van vindt.

In de praktijk merkt bijna niemand dat ik er ben. Ik loop achteraan, ik vraag nooit iemand om iets, en ik ga nergens tussen staan.

Geen flits, geen poses, geen momentje graag.

Achteraf zijn het vaak juist de mensen die het maar niks vonden die vragen of ze de beelden mogen zien.

Ik loop mee, ik zeg weinig, en na tien minuten weet niemand meer dat ik er ben. Je hoeft niets. Ook niet flink zijn.

Vragen? App of bel gerust. Ook als het morgen al is.