Meer over mij
Ik ben ooit begonnen omdat ik iets niet kon loslaten.
Mijn tweelingzus was zwanger van haar eerste. Elke keer als ik haar zag was er weer iets anders. Ronder, moeier, blijer, zenuwachtiger. En ik bleef maar denken: dit is straks voorbij en dan weet niemand het nog precies. Dus camera gepakt en fotograferen maar. Veel te veel waarschijnlijk. Ik heb dat ding nooit meer weggelegd.
Wat ik toen nog niet doorhad: dit deed ik mijn hele leven al, alleen zonder camera. "Er gaat ook niks aan jou voorbij, hè." Klopt. Ik zag altijd al wie er even wegkeek, wie er iets zei wat niemand opving, waar het echt gebeurde in een kamer vol mensen. Als kind vooral vermoeiend. Nu blijkt het mijn werk.
Inmiddels fotografeer ik bruiloften, gezinnen, uitvaarten en ondernemers. Op papier een rare combinatie. In de praktijk steeds precies hetzelfde. Bij een bruiloft leg ik vast hoe jullie naar elkaar kijken als niemand het ziet. Bij boudoir laat ik je zien wat je zelf steeds overslaat in de spiegel. Bij een uitvaart houd ik vast wie er allemaal kwam en hoeveel er die dag in één ruimte paste.
Andere dag, ander gevoel, maar het komt allemaal uit dezelfde bron. Liefde. Die voor iemand anders, en die voor jezelf. Meer is het niet, en minder ook niet.
Daarom hoef je bij mij niet stoer te doen en ook niet verdrietig. Alles mag er zijn. Ik regisseer niet, ik zet je niet in een pose, ik loop mee en zorg dat je me na tien minuten bent vergeten.
Zo ben ik ook bij uitvaarten terechtgekomen. Nooit gezocht, wel gevonden. En eerlijk: dat is inmiddels het werk waar ik het meest voor voel. Want er gaat zoveel aan je voorbij als je er middenin staat. Dankzij die beelden kun je later terug naar wat jullie samen hield. Dat zou ik iedereen gunnen, ook al voelt het gek om te vragen.
Verder is het bij mij vooral vol. Een echte ADHD'er, met alles wat daarbij hoort: mijn hoofd staat zelden stil, humor zit in bijna alles wat ik doe, en geef me een goed gesprek en een vol huis en ik bloei helemaal op. Vol in mijn hoofd, vol op een opdracht, alles staat aan van begin tot eind. Champagne bij elke overwinning, ook de piepkleine. En keihard vals meezingen in de auto op de terugweg, want anders kom ik er niet uit.
Maar achter al die energie zit ook een andere kant. Ik heb rust en ruimte nodig om weer op te laden. Een dagje sauna is voor mij pure verwennerij, even helemaal niets moeten, alleen maar zijn. Ook mediteren geeft me die rust, en af en toe laat ik me inspireren door een stukje pianomuziek op de achtergrond. En ik zoek graag de diepere laag op. Ik wil begrijpen waar dingen vandaan komen, dus ik duik regelmatig in innerlijk werk. Ik vind niet gauw iets gek. Alles mag er zijn, ook bij mezelf.
Thuis ben ik mama van Jazz en Luxx, en de vrouw van Ben. Reizen doen we het liefst samen, en eerlijk is eerlijk: wij zijn dolverliefd op Disney. Zolang de kids het nog leuk vinden, gaan we elk jaar naar Parijs. Disney laat me weer even kind zijn, die onbevangenheid waar je als volwassene soms zo naar verlangt, voel ik daar elke keer opnieuw.
En dat is dan eigenlijk alles wat ik wil. Dat je met wat meer liefde naar jezelf kijkt. En naar je mensen.
