Soms is het leven onvoorstelbaar hard.
Zo hard dat geen enkele zin het echt kan dragen.
Mike en Samantha moesten hun dochter Feline loslaten nog voordat ze haar goed konden vasthouden.
Na 22 weken.
Veel te vroeg.
Een bevalling zonder toekomstplannen.
Geen thuiskomst met een maxi cosi.
En toch was daar die geboorte.
Samantha die baarde terwijl haar hart brak.
Mike die vader werd in stilte.
Samen ontmoetten zij hun dochter.
Zo klein.
Zo compleet.
Haar handjes.
Haar teentjes.
Haar gezichtje.
Feline was er.
En dat mag gezegd worden.
De wereld buiten draaide door.
Maar voor Mike en Samantha stond alles stil.
Herinneringen maken terwijl alles in je schreeuwt dat dit niet zo hoort.
En toch deden zij alles wat maar kon.
Voor Feline. <3
In die chaos was het fijn dat er mensen waren die gewoon handelden.
Lianne van bodycasting Noodbroek kon direct schakelen en maakte afdrukjes.
Zonder poespas.
Precies wat nodig was.
Dat soort dingen maken later verschil.
En ik ben dankbaar dat ik zo dichtbij mocht zijn.
Dat ik dit vertrouwen kreeg.
Dat ik mocht vastleggen wat er was.
Dit verhaal gaat niet alleen over verlies.
Het gaat over liefde.
Over ouderschap dat begon in afscheid.
Over een dochter die er was.
Feline.
Te vroeg.
En toch voor altijd.
